Σάββατο, Αυγούστου 20, 2016

ΖΑΝ ΝΤ"ΟΜΕΡΣΟΝ "Η ιστορία του περιπλανώμενου Ιουδαίου" ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ


Ο περιπλανώμενος Ιουδαίος εξηγεί ποιος είναι:


"ΜΙΛΑΩ, ΜΙΛΑΩ, ΑΝΑΠΟΛΩ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ. Ξαναφέρνω στη μνήμη μου μεγάλα γεγονότα, εξιστορώ πράγματα που άλλαξαν τον κόσμο. Αλλά κυρίως ήμουν φτωχός. Πολύ συχνά περπάτησα με τον αέρα του νικητή,  του καταχτητή, του πρωταθλητή και του πλούσιου, με τον αέρα αυτών που λατρεύονται από τά πλήθη. Ήμουν ένας από τους φριχτά αργοκίνητους φτωχούς. Οι ουρές αναμονής ήμουν εγώ.Οι ουρές μπροστά στις δημόσιες υπηρεσίες και στα μανάβικα, ήμουν εγώ. Οι ορδές των πεινασμένων, ήμουν εγώ. 0ι πορείες των διαδηλωτών, των απεργών και των ανέργων πίσω από τις κόκκινες ή μαύρες σημαίες, από τη Βαστίλη στη Ρεπουμπλίκ, στους δρόμους του Τσανγκ-χάι ή του Σικάγο, στη λεωφόρο Νέφσκι, τη γεμάτη χιόνι και μυδράλια, και πάλι ήμουν εγώ. Η μεγάλη πορεία προς τον Γεν αν, των ηττημένων στρατιών του Μάο, ήμουν εγώ. Οι φτωχοί που τόσο συχνά  πορεύτηκα μαζί τους και που δεν προχωρούσαν, δεν είναι οι ήρωες των νικηφόρων επαναστάσεων. Οι επαναστάσεις  μεταλάσσουν τους δημίους σε θύματα και τα θύματα σε δημίους. Οι φτωχοί, ένας απ’ τους οποίους ήμουν, δεν επωφελούνται από τίποτε και δεν περιμένουν ποτέ τίποτε. Πεθαίνουν πριν από τη νίκη και πριν γίνουν για τους άλλους ό,τι οι άλλοι γιαυτούς. Μένουν πάντα φτωχοί, θύματα και εγκαταλειμμένα σκυλιά στα σκουπίδια της Ιστορίας. Δεν πορεύονται για να κερδίσουν, για να κατακτήσουν, για να αποκτήσουν την εξουσία. Δεν στοχεύουν στην ανακάλυψη ούτε στη γνώση. Περπατούν, γιατί είναι απελπισμένοι. Περπατούν, γιατί θέλουν να ξεφύγουν. Βουτηγμένοι στα δάκρυα και στο αίμα, δεν μπορούν πια να ξεφύγουν από κανέναν.
Είναι απ’ αυτή την αιώνια φυγή που ξεπήδησε η εικόνα μου, την ξέρετε: τα γένια, τα μακριά γκρίζα μαλλιά, το σακίδιο στο ένα χέρι, το μπαστούνι στο άλλο, τα μάτια τα γεμάτα τρόμο και ντροπή, του αιώνιου φυγάδα και του κατατρεγμένου. Δεν είχα την ίδια μορφή δυο χιλιάδες χρόνια. Δεν είχα γένια όταν ήμουν Κένταυρος, όταν μετέφερα την αλληλογραφία του Αυτοκράτορα, όταν ήμουν στην υπηρεσία του Βούδα ή του υποκόμη Σατωβριάνδου. Σήμερα, σε σας, στις περίφημες δημοκρατίες, για τις οποίες το στόμα σας στάζει μέλι, σαν να ήταν το τέλος της Ιστορίας και το τελευταίο στάδιο αυτής της καημένης παλιάς ανθρωπότητας, είναι οι μεσαίες τάξεις που κυριαρχούν. Δεν υπάρχουν δούκες και άρχοντες. Δεν υπάρχουν ευγενείς και εξοχότητες. Δεν υπάρχουν πιαισόβιοι γερουσιαστές. Δεν υπάρχουν πια μεγάλοι φεουδάρχες, που ήξεραν να παίρνουν με μεγάλη κομψότηττα εκείνο που ήθελαν από ζώα και ανθρώπους. Υπάρχουν βέβαια οι φτωχοί. Τους νανουρίζουμε, τους παραπετάμε, τους βάζουμε σε υλική ή ηθική καραντίνα, ντρεπόμαστε, τους ξεχνάμε. Ωραία, αλλά τι θέλετε να κάνω; Στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη, στο Παρίσι, στη Βενετία, έγινα αστός: είμαι ξυρισμένος, μιλάω όμορφα, φοράω καμπαρντίνα όμοια μ' εκείνη του Χάμφρεΰ Μπόγκαρτ και κανείς, φαντάζομαι, δεν υποψιάζεται ποιος είμαι: ένας τύπος που τρέχει απ’ τον έναν έναν αιώνα τον άλλον.
Ήμουν πάντα ό,τι έπρεπε να είμαι.  Ήμουν σχεδόν απ’ όλα: τον τελευταίο καιρό ήμουν μικροεισοδηματίας, ξεναγός, εμπορικός αντιπρόσωπος, μπρόκερ στη Ρουόλ Στριτ, απατεωνίσκος, πιλότος τζάμπο, επαγγελματίας αθλητής, ιδιωτικός ντετέκτιβ. Δεν είμαι τίποτε περισσότερο απ’ αυτό που είναι η εποχή μας· Είμαι πάντα ένα πρόσωπο του κόσμου. Οι άνθρωποι βρίσκουν σε μένα τον εαυτό τους κι εγώ τους αντικατοπτρίζω. Αλλά, κυρίως, είμαι φτωχός. Γιατί οι φτωχοί είναι πάντα περισσότεροι από τους πλούσιους κι αυτή η ζωή που με καίει, είναι πολύ πιο χρήσιμη για ένα φτωχό ο οποίος ονειρεύεται ότι θα γίνει πλούσιος, παρά για έναν πλούσιο που τρέμει ότι θα γίνει φτωχός. Οι φτωχοί είναι οι γεννήτορες ενός μέλλοντος που ποτέ δεν θα τους ανήκει. Είναι η μάζα που ελίσσεται, ενός κόσμου που γ ίν ε τ α ι πάντοτε και π ο υ μόλις θα γίνει θα τους ξεράσει.

Κι εγώ υπηρέτησα σ' αυτή τη στρατιά, που πάντα νικήθηκε και ποτέ δεν καταστράφηκε. Είναι πολύ βολικό να είναι κανείς Εβραίος. Το ίδιο βολικό με το να είναι Τσιγγάνος. Για οποιονδήποτε πρέπει να περπατήσει μέσα στη γελοιότητα τη; απελπισίας, δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο από το να είναι Εβραίος. Έφυγα από την Αυστρία, την Ισπανία, την Πο¬λωνία, τη Ρωσία, τη Γερμανία και τις χώρες της Βαλτικής. Ακόμα κι απ’ τη Γαλλία, φανταστείτε. Γνωρίζετε την Ιστορία.τα γυρίσματα, τα παράδοξά της. Κατάφερα να γίνω, ακόμα και ε¬χθρός των Εβραίων. Φώναξα «Θάνατος στους Εβραίους!» για να φωνάξω ύστερα, όπως οι άλλοι κι όπως πολλοί αποδίδουν σε μένα, αλλά μην το πείτε σε κανέναν- έναν Εβραίο, δήμιο των Εβραίων, καταδιωκόμενος από τους Εβραίους, που τους     έδειχνε τον δρόμο, αντί να τρέχει ξοπίσω τους.
Ο κύκλος είχε κλείσει. Μη νομίζετε ότι προσπαθώ να σας κατευνάσω ή να σας θυμώσω. Στα παλιά μου παπούτσια η πολιτική, η λογική και η ψυχολογία. Δεν με αφορούν όσα σκέ φτεστε, δεν ακροβατώ στους ενδοιασμούς σας. Απλώς περπατάω. Αυτό είναι όλο. Δεν έχω κανένα σκοπό, όλες οι αξίες σας με κάνουν και γελάω. Δεν εξηγώ τίποτε. Απλώς περπατάω. Δεν είμαι παρά ένας φτωχοδιάβολος, που πάντα έλκεται από τα πάθη. Μόλις το παραμικρό χρήμα φανεί στον ορίζοντα, πάω να του βάλω χέρι. Είμαι τόσο Σάυλοκ όσο και Τζομπ. είμαι το καλό και το κακό. μαζί. Είμαι η αοριστία, ισορροπώ ανάμεσα στον ένοχο και το θύμα, κι είναι όλα αυτά που έκαναν τον περιπλανώμενο Ιουδαίο ένα πρόσωπο τόσο σεβαστό και τόσο ενδιαφέρον, που ποτέ δεν έπαψε να θέλγει τους συγγραφείς και τους καλλιτέχνες. Είμαι όλος ο κόσμος και τίποτε λιγότερο. Είμαι η μιζέρια της ζωής κι όλη της η λάμψη.
Αλλά είμαι και η κούραση, η αμφιταλάντευση και, πάνω απ’ όλα, η κούραση. Το πάθος και η κούραση. Βαρέθηκα πια να περπατάω. Βαρέθηκα πια έναν κόσμο που νομίζει ότι τα ξέρει όλα και ζει πάντα μες στην πλήρη άγνοιά του. Εδώ και δυο χιλιετηρίδες περπατάω σ’ αυτόν τον πλανήτη, όπου πάντα μεταμορφώνονται όλα, κι όπου τίποτε πια δεν αλλάζει. Αυτό που με πηγαίνει πιο κοντά στους φτωχούς, είναι η κούραση. Είναι κι αυτοί κουρασμένοι. Όπως κι εγώ.

σ.516-519

Παρασκευή, Αυγούστου 12, 2016

ΖΑΝ ΝΤ ΟΜΕΡΣΟΝ; " Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟΥ ΙΟΥΔΑΙΟΥ"ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΟΙ ΤΟΠΟΙ, ΤΑ ΕΡΓΑ


Ο Ιουδαίος της Σεβίλλης, η λιμνοθάλασσα του Αγίου Μάρκου,  ο Λάο Τσε, ο Φρανσίσκο, ο Ντιέγκο, ο Φερνάντο ο  μούτσος, ο Ροντρίγκο ο γίγαντας, η λίμνη Τιβεριάδα, ο Ηρώδης, ο Μάρκος Αντώνιος, η Κλεοπάτρα, ο Οκταβιανός, ο Σατωβριάνδος, η πλατεία του Αγίου Μάρκου, η Βενετία, ο Ρακίνας, η Ιερουσαλήμ, ο Ρενάν, τα Μάγδαλα, η Μύριαμ από τα Μάγδαλα, ο Ηρώδης Αντίπας, ο Πόντιος Πιλάτος, ο Πόπλιος Σουπλίκιος Κυρίνιος , η Ιουδαία, η λίμνη, ο Μάθιου Πάρις, ο Γκαίτε,  ο Μπάυρον, ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες, ο Καίσαρας Αύγουστος, ο Αρχέλαος, εθνάρχης της Ιερουσαλήμ, ο Φίλιππος, τετράρχης της Γαβιηνής και Βατανέας, η Ηρωδιάδα, η Σαλώμη, ο Καϊάφας, ο Βαλέριος Γράτος, ο Ιούδας, ο Σαδώκ, ο Κοπόνιος, ο Μεναχέμ, ο Ελεάζαρ, η Ρώμη, Αλεξάνδρεια,  η Σιένα, το Μιλάνο, η Μπολόνια, η Περούτζια, η Ασίζη, ο Πιέτρο ντι Μπερναντόνε, η Μπριζ, η Λιόν,ο καρδινάλιος Ουγολίνος της Όστιας, ο Κορνήλιος Αγρίπας,  ο Βαραββάς, ο Ιησούς, ο Φερδινάδος ΙΙΙ, βασιλιάς της Καστίλης, η Σεβίλη, η Κωνσταντινούπολη, ο Μωάμεθ ΙΙ, ο Κωνσταντίνος, ο Ιουστινιανός, η Θεοδώρα, η Ρόδος, η Κύπρος, ο Καρπάτσιο, ο Κριστομπάλ Κολόν ή Χριστόφορος Κολόμβος, ο Σίμωνας ο Κυρηναίος, η Απουλία, το Αμάλφι, το Ποζιτάνο, ο Μαζάτσιο, ο Λούκας βαν Λέυντεν, ο Ρούμπενς, ο Ντιντορέττο, ο Βερονέζε, ο Ζωρζ ντε λα Τουρ, ο Ντονατέλλο, η Μαρί, ο Ζιντ, το Παρίσι, η Βουργουνδία, ο Λουδοβίκος VII,  ο Τζοβάννι ντι Μπερναντόνε, η Προβηγκία, οι Χόχενσταουφεν, οι Βελφ, οι Βάιμπλιγκεν, οι Γουέλφοι και οι Γιβελίνοι, η «Θεία Κωμωδία», η Γένοβα, η Κρεμόνα, το Παλάτσο Κομμουνάλε, οι τοίχοι του Ντουόμο, οι πίνακες του Τιέπολο, ο Μπελλίνι, το Τελωνείο Θαλάσσης,  ο Ντιντερό, «Ο ανηψιός του Ραμώ», το «Imago mundi» του Πιέρ ντ’Αγί,  το  «Historia rerum ubique gestarum» του Αινεία Σίλβιου Πικολομίνι, το «Libreria” του Πιντουρίτσιο, στον καθεδρικό ναό της Σιένα,  το «Βιβλίο των θαυμάτων», το επονομαζόμενο «Το εκατομμύριο» του Μάρκο Πόλο, το «Κουμπλά Χαν» του Κόλριτζ, ο Φερδινάνδος και η Ισαβέλλα, ο Λακτάντιος , ο Κοσμάς ο  Ινδικοπλεύστης, η Ερυθρά Θάλασσα, η Αβησσυνία, η Κεϋλάνη, το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, το «Χριστιανική τοπογραφία» , του Κοσμά του Ινδικοπλεύστη, το Σινά, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Έρασμος, ο Γιόχαν Μύλλερ, ο Ρετζιομοντάνους,  ο σερ Πάολο ντελ Πότζο Τοσκανέλλι, ο πάπας Σίξτος IV, ο  μεγάλος Χαν, η Ιαπωνία, ο Άγιος Αυγουστίνος, ο Πτολεμαίος, ο Μεγάλος Σουλτάνος Σαλάχ  αλ-Ντιν, ο γνωστός Σαλαδίνος, ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, ο Φρειδερίκος Μπαρμπαρόσσα,  ο Φρειδερίκος ΙΙ Χόχενσταουφεν, ο Αμπού αμπ Νταλάχ, οι τρεις καραβέλλες,  η «Πίντα», η «Νίνια», η «Σάντα Μαρία»,  ο Λουίς ντε Τόρρες,  η Μαρία η Μαγδαληνή, ο Τιβέριος, «Το μοναστήρι της Πάρμας», «Η πριγκίπισα της Κλεβ»,  «Το μεταξωτό γοβάκι», «Αδόλφος»,  ο Τισιανό, ο Τζορτζόνε,  ο Βαλερύ, το Παλάτι των Δόγηδων,  , ο Μαλρώ, η εκκλησία του Αγίου Δαμιανού, ο Νώε, ο Οδυσσέας, οι Φοίνικες  ναυτικοί του φαραώ Νεχαώ, ο Άννων, ο Σεβάχ ο Θαλασσινός, ο Ίππαρχος, ο Ερατοσθένης, ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος, ο Αριστοτέλης, ο Τοσκανέλλι, οι αδελφοί Βιβάλντι, οι αδελφοί Πινθόν, η Θάλασσα των Σαργασσών, η Κίνα, το Βυζάντιο, οι Άγιοι Τόποι, τα άλογα του Αγίου Μάρκου, η Αγιά Σοφιά, το σάβανο του Αγίου Μάρκου, ο Καρτούς κι ο Μαντρέν, ο Βίλια κι ο Ζαπάτα, η Συρία, ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης, ο Τζιόττο, ο Πάπας Ιννοκέντιος ΙΙΙ, ο Άγιος Ιωάννης του Λατερανού, «Η ακολουθία των μάγων», ο Μπενότσο Γκοτσόλι, το Σιπάνγκο, Οι Βεγάρδοι, οι Τουρλουπίνοι, οι Βαλδίνοι, οι Παταρίνοι, οι Βογόμιλοι, οι Αλβιγινοί ή Καθαροί, ο Τανκελέν, ο Αρνόλδος από την Μπρέσσια, ο Πιέρ από Μπροί, ο Ιωακείμ από το Φλορ, το Κορτ, οι Ρωμαίοι, οι Σκύθες, οι Έλληνες, οι Χετταίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Φοίνικες, οι Σουμέριοι, ο Μίδας, ο Ιάσονας, ο Ηρακλής, το Κατάι, το μεγάλο Χανάτο, ο Σωκράτης, ο Βερές, ο Λουδοβίκος ΧΙ, η Λουκρητία Βοργία, τα Παντς,  τα Μοντεχρίστο, τα Χόγιο ντε Μόντερρεϋ, τα Γκλόρια Κουμπάνα, ο Φιντέλ Κάστρο, ο Ζίνο Νταβίντοφ, ο Μπωντλέρ, η Γεωργία Σάνδη, ο πρέσβης Ζαν Νικότ, η Αικατερίνη των Μεδίκων, ο Φλωμπέρ, ο Μωπασσάν, ο Ερρίκος VI, ο Ερρίκος ΙΙ ο Πλαντογενέτης, ο Ιωάννης ο Ακτήμονας, ο Φίλιππος Αύγουστος, ο Άγιος Λουδοβίκος, ο Σίμωνας του Μονφόρ,  ο Βαλδουίνος της Φλάνδρας, ο Ιωακείμ της Φλορ, η Αγία Κλαίρη, ο Άγιος Αντώνιος της Πάδοβας, η Αγία Ελισάβετ της Ουγγαρίας, ο  Άγιος Μποναβεντούρα, ο Άγιος Αλβέρτος, ο Άγιος Θωμάς ο Ακινάτης, ο Ρότζερ Μπαίηκον,  ο Αβερρόης, ο Μαϊμονίδης, ο Γρηγόριος ΙΧ, ο Καρδινάλιος  Ουγολίνος της Οστιας, το Κορτόνε, το Τόντι, το Ορβιέτο, το «Άσμα των Δημιουργημάτων», η Σύνοδος του Λατερανού, ο Άγιος Δομίνικος, ο Λεονάρντο Φιμπονάτσι, ο μεγαλύτερος μαθηματικός του Μεσαίωνα,  ο Φρα Τζοβάνι ντα Πιάνο ντε Καρπίνι, κατά τους Γάλλους Ιωάννης του Πλαν Καρπέν, ο Λουίς ντε Τόρρες, Τομάς ντε Τόρκεμαδα, ο Χουάν Χουάν, ο Χιόνγκ –νου, ο Τζένγκις Χαν, ο Αλέξανδρος, ο Καρλομάγνος, ο Καίσαρας, το Καρακουρούμ, η Σαμαρκάνδη, «Η ιστορία των Μογγόλων που εμείς οναμάζουμε Τατάρους»,  ο Βέρνερ φον Ούρσλινγκεν τον οποίο οι Ιταλοί φώναζαν Γκουαρνέρι, ο Αδάμ, ο Φάουστ, ο Νέρωνας, ο Καλιγούλας, η Φοινίκη, η Κιλικία, η Καππαδοκία, ο Ελλήσποντος, η Θράκη, η Μακεδονία, η Ιλλυρία, ο Αγρίππας, το Πάνθεον, το Πεδίον του Άρεως, το Παλατίνο, ο βωμός της «Αυγούστειας Ειρήνης», το θέατρο του Μάρκελλου, η Αγριππίνα, ο Κλαύδιος, ο Τιγελίνος, ο Πετρώνιος, ο Βούρρος, ο Σενέκας, η «Αΐντα», η «Μόνα Λίζα», ο Ρολάνδος, ο ανηψιός του Καρλομάγνου, η αδελφή η Ζιζέλ, ο Ναπολέων Βοναπάρτης, η Καρχηδόνα, οι Γαλάτες, ο Τίτος, ο Δομιτιανός,  ο Τραϊανός, ο Αδριανός, ο Κόμμοδος, «Η ιστορία της παρακμής και της πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας», ο Γίββων, ο Μάρκος Αυρήλιος, οι Ούννοι του Μπαλαμίρ, του Μπλέντα, οι Ούννοι του Αττίλα, οι Γότθοι, η Βερόνα, η Ραβένα, το Αλτάι, το Παμίρ,  οι Δακοί του Δεκαβάλου, οι Σουήβοι, οι Βάνδαλοι, οι Έρουλοι, ο επίσκοπος Ουλφίλας, η σύνοδος της Νίκαιας, η Μεσσαλίνα, τα διηγήματα του Κόνραντ, η «Κριτική τον καθαρού λόγου», τα στρατιωτικά κωμειδύλλια, ο Αλφόνσος Αλαί και ο Κάφκα, ένα μέρος του Πολύενκτον, το όνειρο της Αθαλίας, το Μπαγκαβάντ Γκιτά,, κομμάτια από τον Δον Κιχώτη και τον Γαργαντούα, τμήματα από την Ιλιάδα και ίσως την Οδύσσεια, τα ταξίδια του Ιμπν Μπαττούτα, ο Μωρίς Μπαρρές, το «¨Ενας κήπος στον Ορόντη», ο Ρούφος Κρίσπινος, η Ποππαία, ο Κλαύδιος, ο Αλάριχος, ο Θεοδόσιος ο Μέγας, «Η πολιτεία του Θεού», ο Ναός της Ιερουσαλήμ, ο Ντονατέλλο, ο Μπενβενούτο Τσελλίνι, ο Σαρτρ, ο Στάλιν, ο Πετέν, ο Μάο ο Ντε Γκωλ, ο Ναός του Σολωμόντα, ο Λούκουλος, ο Απίκειος, ο Άλντους Χάξλεϋ, ο μαρκήσιος Ντε Λαμπόρντ, ο πάπας Μπενουά XIV, η Ακρόπολη, οι Πυραμίδες, το Μεγάλο Σινικό Τείχος, το παλάτι των Βερσαλλιών, το παλάτι του μεγάλου Μογγόλου στο Φατεχπούρ Σικρί, η πυραμίδα του Χέοπα και του Τεοτιχουακάν, η Ναταλί ντε Λαμπόρντ, ο Υμπέρ Ρομπέρ, ο Σαρλ ντε Νοάιγ, η Οκταβία, ο Όθωνας, Σενέκας, ο Μοντεβέρντι, η «Στέψη της Ποππαίας», «Ο περιπλανώμενος Ιουδαίος» του Ευγένιου Σύη, ο πρίγκιπας Τζάλμα, ο βιομήχανος Χάρντυ, ο εργάτης Ζακ, ο λεγόμενος Τσιτσιδοκοιμήσης, η Αδριανή ντε Καρντοβίλ, «Τα μυστήρια των Παρισίων», «Η ζωή , οδηγίες χρήσης», ο Ζωρζ Περέκ, ο Γιοχάνες Γκενσφλάις, γνωστός ως Γουτεμβέργιος, ο Φουκιέ Τενβίλ, ο Ντιταγιέ, ο Ροβεσπιέρος, η δούκισσα του Μπερύ, η νύφη του Καρόλου Χ, «Η συλφίδα», η Μαρία Ταλιόνι, ο στρατηγός Λαμάρκ, ο δούκας του Ράιχστατ, ο υποκόμης Ντε Σατωμπριάν, ο Λουδοβίκος Φίλιππος, η Μαρία Καρολίνα, οι αδελφοί Ντιγινί, ο Αδόλφος Θιέρσιος, ο Σατωμβριάνδος, το πρώτο Πάνθεον, το θέατρο του Μάρκελλου, ο ναός του Απόλλωνα στο Παλατίνο, ο Αινείας, ο γερο Αγχίσης, ο Μάρκος Αμφίβιος, ο Γαλέριος Γράτος, ηΙουδαία, η Γαλιλαία, η Σαμάρεια, η Παλαιστίνη, ο Σαρλ ντε Νοάιγ, ο Φίτζχερμπερτ, ο Γεώργιος IV, πρίγκηπας της Ουαλλίας, η Οκταβία, ο Βεντιμίλ, οι κήποι του Μερεβίλ, ο Ουίλλιαμ Μπλέηκ, το Τζωρτζ Ρόμνεϋ, ο Πίττ ο δεύτερος, η Κοζέντζα, το Μπενεβέτο, ο Βελισσάριος, ο Μάνφρεντ, ο πρίγκηπας Ταλεϋράνδος Περιγκόρ, το Τράνι, το Μπάρι, το Ούστιν, το Οτράντε, το Λέτσε, η Σικελία, οι Βησιγότθοι, οι Οστρογότθοι, οι Σουάβοι, οι Αλανοί, ο Δούναβης, ο Καζανόβα, ο Γκαίτε, ο Μπάυρον, ο Τόμας Μαν, ο Ματιέ Μολέ, ο Μπαλζάκ, «Η ανθρώπινη κωμωδία», το Μιλάνο, η Βερόνα, Η Φλωρεντία, η Νάπολη, η Νέα Υόρκη, το Λούξορ, το Ουντάιπουρ, το Άουσβιτς, η Σιβηρία, τα στρατόπεδα της Υεμένης, το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, οι Άραβες, ο Σολομών, ο Δαυίδ, ο Αβραάμ, η Περσία, η Ινδία, το Γιβραλτάρ, το Πουατιέ, η Σαμαρκάνε, η Ανδαλουσία, ο Κορτές, ο Πιθάρρο, ο Αμέρικο Βεσπούτσι, οι Αζτέκοι, οι Μάγιας, οι Ινκάλ, οι Ινδιάνοι της Αμερικής, οι Φράγκοι, ο Μάρκο Πόλο, οι Μογγόλοι, οι Βίκινγκς, ο ποταμός Μπουσέντο, η Βησθαβεέ, ο Σαμψών και η Δαλιδά, ο Ιωσήφ, ο Παντιφάρ, ο Ρενάν, η κυρία Ντε Μπουάν, ο Ντε Μόλε, «Η μεγαλοφυΐα του Χριστιανισμού», «Αναμνήσεις από τον τάφο», «Γενική αλληλογραφία», ο Σαιντ Μπεβ, η Αλάμπρα, ο Τίβερης, ο Άγιος Πέτρος, ο Σίξτος ο Ε, ο Τάκιτος, ο Σινετόνιος, ο Απόστολος Παύλος, ο Ηρακλής, ο Ορφέας, ο Δαίδαλος, η Αποκάλυψη του Ιωάννη, ο Πλάτωνας, «Η πολιτεία», ο Ρωμύλος, η Μαύρη Θάλασσα, ο Οδόακρος, ο Αττίλας, το Παλέρμο, η Ισπανία, ο Γιζέριχος, η Λομβαρδία, ο Θεοδώριχος ο Μέγας, αρχηγός των Οστρογότθων, ο Μολιέρος, ο Μότσαρτ, ο Σταντάλ, οι Αμάλ, η Βερόνα, ο Τζαρτνίνο Τζούστι, οι Σκάλιγκερ, ο Πισανέλλο, ο «Άγιος Γεώργιος που απελευθερώνει την πριγκίπησσα της Τραπεζούντας», η εκκλησία του Σαν Τζιρόλαμο, το καστέλο Σαν Πιέτρο, οι Βισκόντι, οι Ετρούσκοι, οι Γαλάτες, οι Φράγκοι, οι Λομβαρδοί, οι Γερμανοί της Αγίας Αυτοκρατορίας, οι Βενετοί, οι Αυστριακοί, ο Κάτουλλος, ο Βιτρούβιος, ο Βερονέζε, ο Μέτερνιχ, η Βιτζέντζα, ο Παλλάντιο, ο Βιτρούβιος, ο Σκομότζη, το Τεάτρο Ολύμπικο, ο Μυστράς, η Σπάρτη, τα Μέγαρα, η Ελευσίνα, η Αθήνα, το Σούνιο, οι «Μάρτυρες» του Σατωβριάν, «Αταλά», «Διαδρομή», η Χάιφα, ο Υμμητός, ο Ευρώτας, ο Δον Κιχώτης, ο Σάντσο Πάντσα, ο Βίκτορ Ουγκώ, ο Κλωντέλ, ο Αραγκόν, ο Βαλερύ, η Παβία, ο Τρωικός πόλεμος, η Σεβαστούπολη, το Στάλιγκραντ, ο Αμάλ, η Σαρλότ Ιβ, κόρη του πάστορα του Μπουγκέ, η Πωλίν ντε Μπωμόν, η Λουσίλ, η Σελέστ, η Ζυλιέτ Ρεκαμιέ, ο Ζουμπέρ, καλύτερος φίλος και εξομολογητής του Σατωβριάνδου, η κυρία ντε Ταλαρύ, η Μονμάρτη, η αυλή των Λεόντων στην Αλάμπρα της Γρανάδας, το Κάδιξ, η Κόρντοβα, η Αντουχάρ, το παλάτι του Καρόλου Κέντ, η χαράδρα του Νταρρό, το Αλκαζάρ, η αυλή των Μύρτων, η αίθουσα της Μπαράκα, η αίθουσα των Πρεσβευτών, η Αλκαζάμπα Καντίμπα, το Αλμπαϊσίν, η αυλή των Λεόντων, «Οι περιπέτειες του τελευταίου Αβενσεράγου», ο Αμπεν-Χαμίτ, η αίθουσα των δύο αδελφών, το Domus Aurea, το Τίβολι, ο Ραφαήλ, ο Ζολά, ο Λουκιανός, η Αντούχαρ, η Αραχουέζ, η Μαδρίτη, η Καταλονία, η Ναβάρρα, η Μαρία Λουίζα, βασίλισσα της Ισπανίας, ο πρωθυπουργός Δον Μανουέλ Γκοντού, το Εστορίλ, η Σεκόβια, το Μπούργκος, η Μιράντα, η Βιτόρια, η Μπαγιόν, το Πο, το Μπορντό, η Ανζουλέμ,  η Τουρ, το Μπλουά, η Ορλεάνη, το Ανζερβίλ, ο Χέγκελ, «Η φαινομενολογία του πνεύματος», η Πλας ντε λα Κονκόντ, ο Παρθενώνας, τα κρασιά της Προβηγκίας, το Σατονέ, το Σαξ, το «Οδοιπορικό στο Παρίσι στην Ιερουσαλήμ», ο πομπώδης Φοντάν, η Κλαιρ ντε Ντυράς, το Βαλέ, ο Λουπ, η μαντάμ ντε Μπουάν, ο Σοντερλό ντε Λακλό, ο Ματιέ Μολέ, ο Μπενζαμίν Κονστάν, ο «Τίμων ο Αθηναίος», οι πυραμίδες της Γκίζας και του Τοετιχουάν, το Καρτιέ Λατέν, ο δούκας του Γκουίζ, ο δούκας του Ανγκιέν, ο Βούδας, η εφεύρεση του Παπέν, η εφεύρεση του Βατ, του Τζέφρεν ντ’Αμπανς, ο Φούλτον, το Σινικό τείχος, ο Τζιν Τσε Χουάνγκ-τι, το μαρτύριο του Κοχμετόκ, το θεώρημα του Γκέντελ, ο Ζυλ Ρενάρ, ο Σπάρτακος, ο Ροντέν, η Κλωντέλ, «Το κεφάλαιο» του Μαρξ, το «Ασχολήσου με την Αμελί», το Κοράνι, το «Δείπνο» του Πλάτωνα, η Κλεό του Μερόντ, οι συμφωνίες του Χάιντν, ο Ιουστίνος, η Σάρα Μπερνάρ, ο Προκόπιος, ο Παύλος ο Σιωπηλός, ο καρδινάλιος Καίσαρ Βαρόνε ή Βαρόνιος, μαθητής του Αγίου  Φιλίππου Νέρι, ο Γίββων, ο Κλοτερό, ο βασιλιάς των Φράγκων, ο Γκόντεμπαουντ, ο βασιλιάς των Βουργουνδών, το «De consolationis philosophie- η παρηγορία της φιλοσοφίας, ο Μπεν Χουρ, η Αγία Σοφία, το Αντ Μεϊντάνι, οι Βένετοι, οι Πράσινοι, οι Λευκοί, οι Κόκκινοι, ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα, ο Οκταβιανός, το Άκτιο, ο Καναδάς, το Μεξικό, οι ΗΠΑ, το Περού, η Σκανδιναβία, η Σκοτία, ο Ρόμμελ, ο Κέσσελρινγκ, το Σαν Απολινέρ ιν Κλας, η βασιλική του Σαν Βιτάλ, ο Βεσπασιανός, η πριγκίπισσα Βερονίκη, ο Σπινόζα, ο Φλάβιος Σίλβα, η Μασάντα, η Χεβρώνα, το «Δέσιμο των δεκαεπτά γαιών», η χώρα του Ελέφαντα, η Τζαμπαντβίπα, η Τιαν Τζου, η Σεν Ντου, η Ξιαν Ντου, η Τιν Ντου(Ινδία), ο Γκαουτάμα, ο Σιντάρτα, ο Σακύα-μούνι, γυιος του βασιλιά Σουντοντάνα και της βασίλισσας, Μάγια-Ντέβι, ο Κομφούκιος, το Ντουνχουάνγκ, το Τουρφάν, η Σογκτιάν, η Βακτριανή, το Ξιαν η μεγάλη Παγόδα της άγριας χήνας, το «Εκοτταρικαγιάμα», ο Γκρουσέ, ο Ζερνέ, ο Λεβί, ο Ρενού, ο Ντεμιβίλ, ο Φιλλοζά, ο Ετιέμπλ, ο Ζυλ Φερρύ, ο Όμηρος, ο Βιργίλιος, ο Θουκιδίδης, ο Ευριπίδης, ο Τολστόι, ο Χεμινγουαίυ, ο Γιασάρ Κεμάλ, ο Γκαρσία Μαρκές, ο Χόρχε Αμάντο, «Αντιγόνη», «Πελοποννησιακός Πόλεμος», «Αναζήτηση του χαμένου χρόνου», ο Κίπλινγκ, η Κολέτ, ο Τζακ Λόντον, ο Ρενάρ, οι μύθοι του Λα Φονταίν, η έρημος του Γκόμπι, το βασίλειο των Ουιγούρων, ο Σιρ Ντάρια, ο Αμου Ντάρια, ο Τανγκ λε Γιαμπγκού, ο Τονγκ Τσε Χου, η χώρα των Χιλίων Πηγών, το βασίλειο της Σαμαρκάνδης, οι σιδερένιες Πύλες ή Μπαμιάν, ο Καντ, το Παμίρ, το Κασγκάρ, ο αυτοκράτορας Τ’αι-τσονγκ, τα Ιμαλάια, ο Γου Τσ’Ενγκ-εν, «Ο προσκυνητής πίθηκος», ο Γάγγης, οι Τουγκ, ο λόρδος Τζαγκαννάθ, η θεά Κάλι,  το όρος Σουμερούν, ο παναγιότατος Μαιτρέγια, οι Βίκινγς, η χώρα του Οντίν, η Βαγδάτη, το Χαλιφάτο της Κόρντοβας, ο αλ Ταρτούτσι ή Ιμπν Φαντλάν ο Βόλγας,οι ατσάλινες Πύλες με τα δέκα χιλιάδες όρη, στη χώρα του Οντίν, των ντρακάρ και των σάγκα, από το Ντουν χουάνγκ, τη Μπαμιάν, το Καπιλαβαστού στο Χεντέμπι, μέσα στη Γιουτλάνδη, στο Μπίρκα στη Σουηδία, στο Κάουπανγκ, ή Σκίρινγκσαλ, στη Νορβηγία, οι πρωτεύουσες των Βίκινγκς. Οι κολόνες του Ηρακλή των αρχαίων, που οι Άραβες βάφτισαν Τζεβέλ Ταρίκ ή Γιβραλτάρ,  ο Χάρλντ Χαρντάντι, ο Όλαφ Τρύγκβασσον, ο Χάραλντ ο Γαλαζοδόντης, ο Σβεν ο Μυτερογένης, ο Εγκρολτν ο Ράγκενολντ, ο Φέλεχαν, to «Gestu Danorum”  του Σάξονος του Γραμματικού, το «Saya de Snorr le Godi”,  το Heimskringla” του Σνόρρι Στούρλουσσον, οι Βαλεαρίδες, ο Λόκι, ο πιο κακός από τους θεούς, ο Κνουτρ, ο Βίκινγκ πρόγονος του Κνουτ, ο Ιρλανδός καλόγερος, ο Άγιος Μπρένταν, οι ακτές των Σέτλαντ, οι Ορκάδες, οι Εβρίδες, οι Φερόε, η Ισλανδία, η Γροιλανδία, ο Μπιάρνι Ερζολφσον, ο Έρικ ο Κόκκινος, ο Λειφ Έρικσον, ο Θόρβαλντ, ο Θόνσταϊν, η Γη του Μπάφιν κα Λαμπραντόρ, ο Σίγκμουντ Φρόυντ, το βασίλειο της Ναρκαραχάρα, το Αφγανιστάν, η Σριμάλα ντεβί Σιμχανάντα σούτρα, ο στρατηγός και κόμης Ροστόπτσιν, κυβερνήτης της Μόσχας, η κοντέσσα ντε Σεγκούρ, η συγγραφέας κοντέσσα ντε Σεγκάρ, η συγγραφέας των έργων «Τα υποδειγματικά μικρά κορίτσια» το «Αναμνήσεις ενός γαϊδάρου, το «Δυστυχίες της Σοφίας, και ο στρατηγός Ντουράκιν», η Μόσχα, ο Κοζάκοι, ο Νταρύ, ο Ερρίκος Μπέηλ, ο Γκαμπασερές, ο Κογιανκούρ, η χώρα των Λου λαν, των Χοέτζι, των Ουιγούρων, των Εκατό βάρβαρων φυλών, το Τιαν ζου, η Γιν ντου, η Ζαμπουντβίπα, η θεία πόλη του Τσανγκ, το βασίλειο το Ελέφαντα, το νησί του Λέοντα, το μεγάλο ποτάμι Ξιν ντου ή Σιντχ ή Ινδός, τα όρη Κονγκ λινγκ, ο Λίγηρας, ο Τζιόνο, ο Καπιτόλ, ο Αλεξάντρ Μπερθιέ, στρατηγός της Μεγάλης Στρατιάς, η Σεχραζάτ, η Μπαλχ, η γενέτειρα του Ζωροάστρη, η Βάκτρα βόρεια της Μπαμιάν, στους πρόποδες του Ινδοκούς, η Σαμαρκάνδη, οι σιδερένιες Πύλες δυτικά του Παμίρ, βόρεια του Ινδοκούς, ο Αμού Ντάρια, η Όξο κατά τους αρχαίους ή Μπο ζου κατά τους Κινέζους, το βασίλειο του Μπο σι ή Περσία, τα όρη Κονγκ  λινγκ, τα Ιμαλάια, ο Χαν Ντι Σε χου, γιος του Σε χου, αρχηγού των Τούρκων, τα Αλτάι, το Παμίρ, η μάχη της Αλ Κουαντισίγια, η Μαρία Κασάρες, ο Μυρά, ο Νταβού, ο Μπερτιέ, ο Ομάρ, ξάδελφος και πεθερός του Μουχάμαντ ή Μαχόμετ, το Τσανγκ αν, ο Σεβάχ ο Θαλασσινός, ο Αλαντίν, ο Αλί Μπαμπά, το Ισπαχάν, η Καάμπα, το Μεγάλο Τζαμί, η Άγαρ, ο γιος της ο Ισμαήλ ,το Πουατιέ,  το Βαρανάσι, το Μπεναρές και Πάτνα, το Μπιχάρ, ο μεγάλος βασιλιάς Ασόκι, η Ναλάντα, ο Αρναμπάτα, το όρος Σουμερούν, η Ναλάντα , ο Ραμπελαί,  ο Ιονέσκο, ο Γκόγια, ο Αμπντ αλ Ραχμά, που σκοτώθηκε στο Πουατιέ, ο αλ Μπιρουνί, ο Σαάντι, ο Χαφέζ, ο Ομάρ Καγιάμ, ο Αρχιμήδης, «Ιστορία των Ινδιών και μια χρονολογία των αρχαίων Λαών», του αλ Μπιρουνί, ο Πυθαγόρας, ο Ευκλείδης, ο Παρμενίδης, ο Ραγκνάρ ο Σοφός , η Μοντμορενσύ, η κυρία Ρεκαμιέ, ο στρατηγός Λεκλέρ, η πριγκίπισσα Μποργκέζε, η δούκισσα της Γκουαστάλα,  ο Κεραμεικός, ο Φρερό, ο Ντυφό, ο Μαύρος Τουσσαίν Λουβερτύρ, ο στρατηγός ντε Λασάλ, ο Κανόβα, η Βαστίλλη, οι δρόμοι του Τσανγκ-χάι, οι δρόμοι του Σικάγο, η λεωφόρος Νέφσκι, η μεγάλη πορεία προς το Γεν αν ,ο Μάο ,ο Χάμφρεϋ Μπόγκαρτ, ο Κοπέρνικος ,ο Γαλιλαίος, ο Κέπλερ, ο Νιούτον, η Πωλέτ ντε Κανουβίλ, η χώρα των Γωγ και Μαγώγ, ο Ιεζεκιήλ, ο Άγιος Ιωάννης και η «Αποκάλυψη», ο Πλίνιος, ο Στράβωνας, ο Ισίδωρος της Σεβίλλης , οι Κασπίες Πύλες, ο Εύξεινος Πόντος, η Κολχίδα , η Κασπία θάλασσα, το Κασμπέλε ή Μκίβαρι, που σημαίνει Χιονισμένη κορυφή, δηλ, Μπολσόι-Καυκάς, Μεγάλος Καύκασος, το «Ταξίδι στο Ερζερούμ, ο Γκριμπογέντωφ, άντρας της ωραίας Νίνας Τσαβτσαβάζ, συγγραφέας του «Γκούρε οτ ούμα- Συμφορά από το πολύ μυαλό», ο Λέρμοντωφ, ο συγγραφέας του «Ένας ήρωας του καιρού μας», ο ποταμός Τέρεκ, η Γέφυρα του Διαβόλου, το πέρασμα του Νταριάλ, οι πύλες των Αλανών, ο Οιδίποδας, ο Δον Ζουάν, οι Βρυξέλλες, το Ροστόκ, το Βίμαρ, το Χολστάϊν, η Φλάνδρα, η Φεζ, ο βράχος του Σκοπού, ο βράχος Ο Θεός να μας φυλάει, η κοιλάδα της Κιστίνκα, το Γέηλ, το Χάρβαρντ, το Πρίνστον, η Οξφόρδη, η Χαϊλδεβέργη, η έκτη διεύθυνση της Εκόλ Πρακτίκ, οι Σκύθες, οι Σαρμάτες, οι Ασσύριοι, το χωριό Τσατίλι, η μια άκρη του κόσμου, η Χαΰντε, ο ιππότης Σαρντέν, οι αδελφοί Κχεβσούρ, η κόμισσα Θάμαρ, η πτήση AF 139 της Αιρ Φρανς, το αεροδρόμιο του Έντεμπε, ο Μωχάμετ Άλι, ο Ίντι Αμίν Νταντά, η Μοσάντ, οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ και της Σαμπάκ, ο Τζίμμυ Κάρτερ, ο Ζισκάρ ντ’Εσταίν, ο Σιράκ, ο Χέλμουτ Σμιτ, ο Κάλαχαν, ο Τσου Εν λάι, ο συνταγματάρχης Ιωανάθαν Νεταννάχου, ο Γιτζάκ Ράμπιν, ο λοχαγός Κατζ, η Γκόλτνα Μέϊρ, η λίμνη Βικτόρια, ο δόκτωρ Φρήντμαν, ο Φαμπρίτσιο ντε Ντόγκο, ο Ζυλιέν Σορέλ, οι μηχανές Νταβίντσι, ο υποκόμης του Σαιντ-Άλμπανς, δικηγόρος και μηχανορράφος, ο Φράνσις Μπαίηκον, ο Μαλχ ή Μάλχου, ο Ιωσήφ από Αριμαθαίας, ο πρώτος κάτοικος του Σαιν Γκράαλ, ο Γαργαντούας, η Ίντα Μπόροβιτς, ο Ζαν Πιερ Μαϊμόν, ο Τύχο Μπράχε ,ο Πάντσο Βίλια, τα ανθρακωρυχεία της Πολωνίας, της Σιλεσίας, οι ορυζώνες της Βεγγάλης, του Πιεμόντε, τα βυρσοδεψεία του Μαρακές και του Φεζ, ο Κάρολος ο Πέμπτος, η Ντόρα Μπλοχ, το Τάταρος Χαν της Κριμαίας, το Μπακτσίσαραϊ, Τζερκέζοι, Τσετσένοι, Αμπχάζιοι,  οι Ινγκούς, ο Μεγάλος σάχης Αββάς μέσα στο Τσεχέλ Σοτούν,  το διαβάντι του Ισπαχάν, οι Άκμπαρ και Τζαχανγκίρ, τα ανάκτορα της Σιττοργκάρ του Φατεχμπούρ Σικρί, το Τοπκαπί Σαράι, το Σαν Νικολό ντέι Μεντικόλι, το Μπουράνο, η Σάντα Φόσκα, τα μωσαϊκά της Σάντα Μαρία Ασσούντα , η Τοσκάνη,  το Παλάτι των Δόγηδων, το Σαν Τζόρτζιο Ματζόρε, η μάχη του Βατερλώ, ο Καλντερόν, «Η ζωή είναι ένα όνειρο», ο Λόπε ντε Βέγκα, ο Ζουρμπαράν, ο Ιούλιος Ακύλας, ο πατέρας του Ιούλιος Κέλσος Πολεμάνος, η βιβλιοθήκη της Εφέσου, οι Σουμέριοι, οι Σάρδεις, ο Ξενοφών, η μάχη στα Κούναξα, ο Κύρος, ο Αρταξέρξης, ο σατράπης Τισσαφέρνης, ο Λυσίμαχος, ο Ηράκλειτος, η Κολοφώνα, ο Ξενοφάνης, ο δάσκαλος του Παρμενίδη, ο Δομητιανός, η Σάντα Μαρία α Πόρτα Λατίνα, η Κατερίνα Έμμεριχ, η συνοδός της Νίκαιας, ο επίσκοπος Ουλφίλα, ο Νεστόριος, ο Άρειος, ο Χουλαγκού, ο Κουμπλάι, ο Ταμερλάνος, ο Σίσυφος, ο Λαέρτης, το «Όνειρο της Αγίας Ούρσουλας» του Κολλεόνι, η Γέφυρα των Στεναγμών, τα ψηφιδωτά του Σαν Βιτάλε, οι έρημοι του Γκόμπι και του Τακλά-Μακάν, η «Ηθική», ο Γκάρυ Γκραντ, η Λωρήν Μπακόλ, το πανδοχείο Μπουσιντόρο, η πλατεία Σαν Μάρκο, η όχθη ντέλλι Σκιαβόνι.


Και πόσα άλλα....

Πέμπτη, Αυγούστου 04, 2016

ΖΑΝ ΝΤ΄ΟΜΕΡΣΟΝ "Η ιστορία του περιπλανώμενου Ιουδαίου": ΚΕΦΑΛΑΙΑ


Ι.ΤΟ ΤΕΛΩΝΕΙΟ ΘΑΛΑΣΣΗΣ

Μια μέρα σαν τις άλλες...19
Η έρημος...20
Η θάλασσα... 21
Το Μεγάλο Κανάλι....22
Σε μια γωνιά της Αυτοκρατορίας.....23
Στη Σάντα Μαρία....26
‘Ανοιξη στη Γαλιλαία.....28
Το Τελωνείο Θαλάσσης.....31
Το πορτρέτο μιας εταίρας..... 33
Λειτουργία στ’ αντίσκηνα.......38
Μια παρτίδα ζάρια..... 39
Εγώ, με λίγα λόγια......42
Το γράμμα του Πόντιου Πιλάτου......43
Στην αγορά της Ασίζης.......51
Στο παλάτι του επιτρόπου της Ιουδαίος......54
Χουάν ντε Εσπέρα εν Διός......65
Η διήγηση του Σίμωνα του Κυρηναίου.......68
Το πανδοχείο Μπουσιντόρο......72
Η επιστροφή της Μύριαμ........74
Ο άνθρωπος με την καμπαρντίνα.......79
Η κατάρα......82
Ενας άσωτος υιός.......86
Σίμων Φούσγκενγκερ.......90
Η Γη είναι στρογγυλή........96
Το εβραϊκό Πάσχα.....102
Η τρατορΐα της Αμπάτζια.......104
Στους λόφους της Ουμβρίας.......107
Αχ! νιάτα, νιάτα!.......113
Ο διερμηνέας της Μεγάλης Περιπέτειας.......117
Η Μαρί κάνει τα δικά της.......121
Ο Βαραββάς........123
Η Σεχραζάτ στη Βενετία.......128
Η στέγη του Αγίου Δαμιανού.......133
Γη!........136
Η λιμνοθάλασσα τη νύχτα......142
Πατέρας και γιος ή η αδικία των πλουσίων........145
Η ανταλλαγή......... 149
Το όραμα του πάπα..........151
Χρυσός, καπνός, σύφιλη....... 154
Δόξα σοι, Κύριε........160
Εσωτερικός μονόλογος του Ισαάκ Λακεντέμ.......164
Σεραφείμ και Χερουβείμ.......166
Στο δρόμο για την πυρά....... 173
Η ιστορία του πάπα Ιωάννη και του μεγάλου Χαν όλων
των Μογγόλων......178
Νέος Αδάμ, αντίστροφος Φάουστ....... 183
Η αλήθεια των μύθων......186

ΙΙ. ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΚΟΣΜΟΥ

Ένας άγιος.......191
Η Αιώνια Πόλη.......195
Ο κόσμος είναι μόνο χαραυγή.......199
Το τέλος μιας αυτοκρατορίας.......204
Καβγάς στην Ara Pacis......208
Ένα γαλάζιο πουλί κάτω απο τ’ αστέρια.......210
Στο κρεβάτι της Ποππαίας.......214
Η πτώση της Ρώμης........217
 Το κανίς του Αγίου Αυγουστίνου.......221
Οι κήποι του Λούκουλλου......227
Μια ιστορία αγάπης.......231
Δεσποινίς Ναταλί.......233
Η στέψη της Ποππαίας.......236
Ένα ωραίο κάθαρμα......239
Ένας δυστυχισμένος συγγραφέας.......243
Διάλογος με πολλές φωνές........247
«Σώστε με!»........250
Ο μεγάλος προδότης........253
Η έκταση της καταστροφής........257
Τα λάθη του έρωτα........260
Μια μεγαλοφυής ιδέα.......263
Ένα διαβολεμένο παιχνίδι.......266
Ο θάνατος ενός αρχηγού........269
Η ψυχή του κόσμου........ 273
Ένα μυστικό σχέδιο......277
Η Μαρί με φιλάει.......280
Θάνατος στο Σορέντο.......282
Είμαστε όλοι περιπλανώμενοι Ιουδαίοι....... 287
Η κηδεία του Αλάριχου.......291
Ένας ζηλιάρης Θεός.......295
Το λάθος του Ισαάκ.......298
Βία και πάθος........ 304
Η Μαρί με φοβίζει.......309
Ο βασιλιάς των Ερούλων........ 311
Το πορτρέτο του υποκόμη ως ήρωα του λοχαγού.......315
Ένα άσπρο άλογο αναδύεται από την κόλαση......... 318
Πιατζέτα Μπρα Μολινάρ........ 320
Το αφεντικό Πουντίλα και ο υπηρέτης του Μάτη........325
Η μακρόχρονη πολιορκία.........330
Η αυλή των Λεόντων....... 336
Κάθε άνθρωπος κλείνει μέσα του κάτι από το σύνολο
των ανθρώπων........ 344
Ο θάνατος της Ποππαίας........346
Οι παντόφλες του Τουρπίνου.......352
Το δείπνο της Ραβένας........ 357
Μακριά απ’ τη Γρανάδα....... 362
Η δόξα της Θεοδώρας....... 373

ΙΙΙ. ΕΝΑ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ ΩΣΑΝΝΑ

Δεν έγινε θαύμα στη Μασάντα.......393
Ένας Κινέζος Άγιος Ιερώνυμος....... 401
Η Μαρί τη νύχτα....... 406
Για ένα μυθιστόρημα συνόλου....... 408
Τονγκ λε Γιαμπγκού, ο χαν των Τούρκων....... 414
Η στιγμή που μιλώ είναι ήδη μακριά μου........419
Οι Τουγκ της Κάλι....... 424
Δέσμιοι του χάους....... 428
Ο Χιουάν-τσανγκ αναρριχάται μέχρι το όρος Σουμερούν........431
Ιστορία διά χειρός Έρικ Όλαφσον....... 434
Εγκώμιο της ιστορίας των ανθρώπων....... 443
Ιστορία της σκιάς του Βούδα...... 448
Ο αγγελιοφόρος του Αυτοκράτορα....... 452
Γράμμα του Διδασκάλου του νόμου στον αυτοκράτορα
της Κίνας...... 458
Μονομαχία στο χιόνι.......464
Μια γυναίκα στην πόρτα της.......471
Οι  ιστορίες! Οι ιστορίες!....... 473
Ο εχθρός που ήρθε απ' το πουθενά....... 475
«Υπάρχουν λύκοι;» ρώτησε ο κομψός.......480
Fath al – futuh: η νίκη των νικών........ 483
Αυτό που συνέβη στο σπίτι στα σύνορα του δάσους....... 488
Το μυστικό ταυ Βούδα....... 491
Στο δρόμο για το Παρίσι....... 499
Ένας ξέφρενος ρυθμός........ 502
Η γέννηση του μηδενός....... 505
Οι δυστυχίες της Πωλίνας.......512
Οι φτωχοί κουράστηκαν ....... 516
Εγκώμιο του σχεδόν τίποτε.......520
Ένας μεθύστακας.........524
 Η γιορτή συνεχίζεται.......526
Γωγ και Μαγώγ.......529
Κάποια άνοιξη στην Προβηγκία...... 535
Οι άνθρωποι εί ναι ποιήματα που απαγγέλλει το πεπρωμένο . ... 537
Η ευτυχία της αναμονής...... 540
Το παράπονο του περιπλανώμενου Ιουδαίου...... 543
Μια νύχτα στο Τσατίλι...... 547
Μέσα στο σκοτάδι......554
Συνέχεια του παράπονου.......556
Η υπηρέτρια της κόμισσας Θάμαρ....... 557
Το άρωμα της Πωλίνας...... 561
Συνέχεια του παράπονου.......565
Προετοιμασίες μάχης στη Μοσάντ......567
Συνέχεια του παράπονου....... 572
Αλήθεια, τι είναι η αλήθεια;......573
Συνέχεια του παράπονου...... 576
Η γέννηση ενός μύθου....... 577
Θρήνος για δυο θύματα μεταξύ των επιβατών....... 582
Συνέχεια του παράπονου........585           
Στην αγκαλιά της Πωλίνας........586
Η Κιργίζια....... 588
Ο αργυρός σταυρός του καθεδρικού ναού Ουσπένσκι......592
Η συνέντευξη Τύπου στην Ιερουσαλήμ......593
Συνέχεια του παράπονου.......596
Δεν πεθαίνω παρά μόνο στην αγκαλιά σου....... 597
Αποσπάσματα του προσωπικού ημερολογίου του υπολοχαγού
Νάθαν Κατζ......600
Συνέχεια του παράπονου......604
Ένα ατέλειωτο ωσαννά......605
Κλείνουμε!...... 608
Ένα όνειρο μεγάλο όσο κι ο κόσμος......611
Αυτό που σταματάει το χρόνο......619
Προσευχή του Κυρίου στη γλώσσα Μπαζγκάλι......621
Μια ιστορία αιωνιότητας.......622
Η Μαρί μ’ εγκαταλείπει.......625
Τέλος του παράπονου.......628
Όταν θα έχω φύγει........629
Το όνειρο της Μαρί........632
Μια χούφτα άμμος........636

Δευτέρα, Ιουλίου 11, 2016

ΖΑΝ ΝΤ'ΟΜΕΡΣΟΝ "Η Ιστορία του περιπλανώμενου Ιουδαίου" : TA ONOMATA


Ποιος είναι ο περιπλανώμενος Ιουδαίος;

ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ

Ο Αχασβήρος, ο Καρτάφιλος,  ο Ισαάκ Λακεντέμ, ο Τζιοβάννι Μπουτταντέο, ο Χουάν ντε Εσπέρια εν Διός ή Χουάν Εσπερέδιος,  ο Λουίς ντε Τόρρες, ο Σίμων Φουσγκενγκερ, ο Μωρίς Ζακς, ο Σίμων Ντοτς, ο Δημήτριος, ο Ζυλιέν Ποτλέν, ο φίλος του Ντρόκτουφλτ, ο Χιουάν-τσανγκ, ο Ρανγκάρ Λοντμπροκ, ο Κουναβίλ, ο Ομάρ Ιμπν Μπαττούτα,  ο Λ.

Κυριακή, Ιουλίου 03, 2016

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΠΕΡΠΑΤΑ


Η φήμη του πίνακα «Ο άνθρωπος που περπατά», του Βέλγου ζωγράφου Βενσάν Γκολέ (1922-1997), οφείλεται στο γεγονός,  ότι ο άνθρωπος που απεικονίζεται να περπατά στον πίνακα εξαφανίζεται, όταν ο θεατής παρατηρεί τον πίνακα περισσότερο από τριάμιση λεπτά. Τόσος είναι ο χρόνος που χρειάζεται, ο εύγραμμος περιπατητής, για να διανύσει την απόσταση από τη θέση που βρίσκεται, μέχρι την έξοδό του από το κάδρο του πίνακα.

«Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ» του Edward Record
σ.428


Ο πίνακας είναι του Νίκου Κακουλίδη

Κυριακή, Ιουνίου 26, 2016

ΤΟ ΑΜΙΛΗΤΟ ΝΕΡΟ


Ο Jorge Kokkinakis , όπως κάθε πρωί, έφτασε στην πηγή, ήπιε δυο-τρεις γουλιές από το αμίλητο νερό, γέμισε το παγούρι του, κι επέστρεψε σπίτι του. Αυτό δεν ήταν, άλλωστε, το καθήκον του ως συγγραφέας; 


Ο πίνακας είναι του Νίκου Κακουλίδη

Δευτέρα, Ιουνίου 20, 2016

Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΩΖΕΙ ΖΩΕΣ

Ο Ιωσήφ Κάπα, τραπεζικός υπάλληλος στην Alfa Bank,  όταν ακούστηκε ένα χτύπημα στην πόρτα και μπήκε ένας άντρας, λεπτός αλλά γεροδεμένος, με μαύρο εφαρμοστό κουστούμι που θύμιζε πλήρη ταξιδιωτική εξάρτηση, τον οποίο έβλεπε πρώτη φορά στο διαμέρισμά του, δεν μπορούσε να προβλέψει ότι στο τέλος της περιπέτειάς του, που ξεκινούσε εκείνο το πρωινό, θα κατέληγε μ’ένα μαχαίρι καρφωμένο στην καρδιά.

Η λογοτεχνία, καμιά φορά, σώζει ζωές.


Ο πίνακας είναι του Νίκου Κακουλίδη

Κυριακή, Ιουνίου 12, 2016

ΤΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΜΟΥ

Αφού φάω και ξεκουραστώ λιγάκι το μεσημέρι, βγαίνω στο δρόμο για να παίξω με τους φίλους μου. Παρά την αντίδραση της γυναίκας μου, ότι αυτά δεν είναι πράγματα για την ηλικία μου, γι’αυτό μένω, άλλωστε, στάσιμος επαγγελματικά, μην πω κοινωνικά καταβαραθρωμένος, υπογραμμίζει, τοξεύοντας την μετοχή που κλείνει τον μονόλογό της κατευθείαν στο κέντρο της ύπαρξής μου, η οποία ύπαρξή μου κυριαρχείται από την έγνοια μου μήπως αραχνιάσει ο αέρας μου και γίνω  ένα μιμητάριο της ευημερίας του καθημερινού,  αυτό που σκέφτομαι, όχι μόνο εκείνη τη στιγμή που την ακούω, αλλά και την ώρα της δουλειάς, είναι πότε θα έρθει η ώρα να συναντήσω τα παιδιά στη γειτονιά για να αρχίσουμε το παιγνίδι μας.
Το απογευματάκι, κατά τις πέντε, οι φίλοι μου με περιμένουν στα σκαλιά της κυρά-Λένας, που διαρκώς φωνάζει, πως πρέπει να ξεκουμπιστούμε από τα πόδια της, εννοεί, προφανώς, τα σκαλιά της, γιατί λέει ότι την ενοχλούν οι φωνές μας και δεν μπορεί να παρακολουθήσει την αγαπημένη της σειρά στην τηλεόραση. Εμείς, βέβαια, κωφεύουμε και απομακρυνόμαστε από την απαγορευμένη περιοχή μόνο όταν εμείς το αποφασίσουμε  και κανένα άλλος. Κλωτσώντας την μπάλα του Θανάση, τρέχουμε προς την αλάνα που βρίσκεται στην άκρη του δρόμου για να ξεδιπλώσουμε το ποδοσφαιρικό μας ταλέντο. Εγώ ως εργαζόμενος, οικονομικά αυτάρκης, είμαι ντυμένος με ποδοσφαιρική στολή Adidas, από παπούτσι μέχρι φανέλα, στην πένα. Οι άλλοι, μικρά παιδιά, σχολιαρόπαιδα, εξαρτημένα από τους γονείς τους, φορούν ότι βρουν, κυρίως τα καθημερινά τους ρούχα, τα οποία όταν επιστρέφουν σπίτι τους είναι γεμάτα σκόνες, βρωμιές, πολλές φορές σκισμένα. Ακούνε, υπομονετικά, τις φωνές και απειλές των γονιών τους, συνοδευόμενες με τις απαραίτητες χειρωνακτικές πρακτικές συμμόρφωσής τους, αλλά επιμένουν, φευ!, να συνεχίζουν την παράδοση της παιδικής ανεμελιάς, ως συνεχιστές των αγώνων της προηγούμενης γενιάς, που έχει περάσει, πια, στην εφηβεία, κρατώντας ψηλά τη σημαία της πάλης ενάντια στον κόσμο των ενηλίκων.
 Βέβαια τα παιγνίδια μας ποικίλουν ανάλογα τις διαθέσεις μας. Μια ποδόσφαιρο, μια μπάσκετ, ποδήλατο σε δρόμους όσο το δυνατόν ακατάλληλους κατασκευαστικά, πιο όμορφοι οι χωμάτινοι, με τις λακκούβες και τα απρόβλεπτα αναχώματα, κυνηγητά, διαφωνίες, παιδικοί ξυλοδαρμοί, και μετά ξεκούραση και απολογισμός στα σκαλιά της εκκλησίας του Αγίου Νεκταρίου.
Όλες αυτές οι όμορφες στιγμές ακυρώνονται, προσωρινά, από τις επιπλήξεις-ξανά- της συζύγου μου, η οποία, όταν επιστρέφω σπίτι, με βλέπει εξαντλημένο αλλά χαρούμενο, κι αρχίζει τις  νουθεσίες, καταδίκες, απορρίψεις, στρέφοντας τη πλάτη της στις χλιαρές δικαιολογίες μου, καθώς μπαίνω, πλήρης πνεύματος από την περιπλάνησή μου στους δρόμους με τα φιλαράκια μου, στη μπανιέρα για να πλυθώ. 
Χαλαρός πια, μετά το μπάνιο, απολαμβάνω το ουίσκυ μου, βυθισμένος νωχελικά  στο δερμάτινο καναπέ, με το κεφάλι της γυναίκας μου γερμένο στον ώμο μου, μετανιωμένης από τις καταδικαστικές απειλές και τα ανενεργά της αξιώματα,  να με ρωτά τι θα μου άρεσε να φορέσει στην έξοδό μας για φαγητό με τους συναδέλφους  από την εταιρεία που δουλεύω. Της απαντώ, όπως επιβάλλεται ν’απαντήσει ένας άντρας στη φιλαρέσκεια μιας γυναίκας, ότι εμπιστεύομαι το γούστο και την αισθητική της, κι όταν απομακρύνεται ικανοποιημένη από την απάντησή μου, εγώ σκέφτομαι πως κατάφερε ο Βασίλης να με τριπλάρει, να βρεθεί τετ α τετ στην εστία μας  και να πετύχει το νικητήριο γκολ. Πρέπει να βελτιώσω την αμυντική μου λειτουργία, ανατροφοδοτώ τις σκέψεις που με βασανίζουν, καθώς δαγκώνω τρυφερά τα υπολείμματα του πάγου στο στόμα μου, ενώ η τελευταία γουλιά από το ουίσκυ μού υπενθυμίζει ότι πρέπει να είμαι εγκρατής απέναντι στη γοητεία του, αν θέλω να συνεχίσω να είμαι μέλος της παρέας που επέλεξα να περάσω τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής μου.


Ο πίνακας είναι του Νίκου Κακουλίδη

Κυριακή, Ιουνίου 05, 2016

Ο ΠΑΜΠΛΟ ΓΚΟΥΤΙΕΡΕΣ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΠΟΤΕ


Όταν ο Πάμπλο Γκουτιέρες άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του και μπήκε στο σαλόνι,  κατάλαβε ότι δεν βρισκόταν σπίτι του. Μάζεψε τα απολύτως απαραίτητα σε μια βαλίτσα, κλείδωσε, και έφυγε δίχως να επιστρέψει ποτέ. 


Ο πίνακας "Interior With Restful Paintings" είναι του Roy Lichtenstein

Πέμπτη, Ιουνίου 02, 2016

ΕΡΩΤΙΚΟ


-Σου λέω τον ρούφηξα. Βρισκόμαστε, μόνο 100 λεπτά, και νομίζω ότι είναι μια ολόκληρη ζωή. Αυτό παθαίνω όταν τον συναντάω. Όχι, δεν έχουμε μιλήσει για το μέλλον. Το αφήνω στην τύχη, όσο κρατήσει. Σε κλείνω, Λέλα μου, γιατί κάποιος με καλεί.

Δευτέρα, Μαΐου 30, 2016

Ο ΣΥΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΚΟΥΕΙ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟ


Ο Ντίνος Συνόπουλος, πέρασε τα τελευταία εκατό λεπτά της ζωής του στο αυτοκίνητό του,  οδηγώντας στην Εθνική οδό Κορίνθου-Πατρών,  ακούγοντας τη ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας του Θάνου Ανεστόπουλου στο «Παλλάς», η  οποία –τι σύμπτωση!- διαρκούσε εκατό  λεπτά.

Πέμπτη, Μαΐου 26, 2016

ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ, ΡΕ ΜΗΤΣΟ


Ρε Μήτσο, τι σκέφτηκα χθες βράδυ; Τι σε ρωτάω, αφού δεν ξέρεις.  Τι θέση έπαιζες  κι έβαλες εκατό γκολ;  Δεξί εξτρέμ σε θυμάμαι, αλλά τόσα γκολ μόνο ένα σέντερ φορ μπορεί να βάλει. Μένω με την απορία. Μέτρησες κι εκείνο που πέρασε πάνω από τις πέτρες που είχαμε στήσει για δοκάρια; Το αμφισβητήσαμε, ως αντίπαλοι,  και τσακωθήκαμε, όχι μόνο οι δυο μας,  αλλά ολόκληρη η παρέα, ανάλογα σε ποια ομάδα έπαιζε σ’εκείνο τον αγώνα. Όχι ότι θα έκρινε κανένα πρωτάθλημα το αποτέλεσμα, αλλά για το γόητρο, ρε γαμώτο. Χωρίσαμε, δεν ξέρω κι εγώ για πόσο καιρό. Μετά μας τράβηξε το πηγάδι της ζωής και ξεχαστήκαμε. Να σε πάρω τηλέφωνο να σε ρωτήσω, τώρα που συρρικνώθηκαν οι ζωές μας,  δεν τολμώ. Τι τα θες και τα σκαλίζεις θα μου πεις, με το δίκιο σου, ποιο το όφελος να ξύνεις παλιές πληγές. Δεν αλλάζουν τη ζωή μας τέτοιες σκέψεις, περιφερειακές, και πολύ λέω, μόνο θρέφουν μια αδυνατισμένη μνήμη, που δεν έχει από που να πιαστεί, προσπαθώντας να κρατηθεί ζωντανή με τέτοια ερωτήματα, συνεσφιγμένα με  την ανείπωτη παραίτηση μας, που ούτε στον εαυτό μας τολμούμε να ομολογήσουμε.  Σημαδούρα της φθοράς, υποψιάζομαι.

Αλλά πάλι σκέφτομαι: Τι εκατό, τι ενενήντα εννιά. Το δέχομαι κι ανάβω κι άλλο τσιγάρο.

Σάββατο, Μαΐου 21, 2016

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΙΑΝΝΗ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗ


Εμείς, οι αθλητές του δρόμου 110 μέτρων μετ’εμποδίων, με την επιστολή αυτή θέλουμε να εκφράσουμε τη διαμαρτυρία μας για τη μεροληπτική στάση του συγγραφέα  Γιάννη Ευσταθιάδη  προς τους αθλητές του δρόμου  100 μέτρων.
Του υπενθυμίζουμε ότι η διαφορά  δέκα μέτρων απόστασης που διανύουμε περισσότερο από τους συναθλητές μας,  δεν αποτελεί κριτήριο  ή λόγο ικανό να ακυρώσει  την λογοτεχνική καταγραφή  της δικής  μας αθλητικής επιλογής.Είμαστε κι εμείς  «σαν εγκιβωτισμένοι στις διαστάσεις του χαραγμένου με κιμωλία διαδρόμου», κ. Ευσταθιάδη. Σώματα που ακουμπάμε ιεροτελεστικά τα χέρια στη γη, αναπαριστώντας  μια προσευχή, όπως με ποιητική διάθεση αναφέρεστε στους συναθλητές μας  των 100 μέτρων. Ο καθένας από μας είναι ένας μικρός θεός,  όσο κι αν τα λόγια σας δεν εμπνέονται από τη δική μας προσπάθεια. 
Βέβαια, γνωρίζουμε ότι η αναφορά σας γίνεται με βάση την πρόθεσή σας  να γράψετε εκατό κείμενα για τον αριθμό 100. Άρα ο αποκλεισμός μας γίνεται με κριτήρια καθαρά λογοτεχνικά.  Αλλά θα μπορούσατε, όπως ακούσατε το φίλο σας Αχιλλέα, που υποστήριζε τον αριθμό 99, και αφήσατε το  κείμενο αριθμός 100 κενό,  σε μελλοντικό χρόνο, να στρέψετε το βλέμμα σας  και σε μας, να αφιερώσετε ένα κείμενο για τη δική μας επιλογή, αποκαθιστώντας την κατάφωρη αδικία που επιτελέσατε  στο  αγώνισμα που επιλέξαμε να συμμετάσχουμε.

Ευχαριστούμε για την προσοχή σας

Γιάννης Τσιρώνης
Παναγιώτης Νταής
Πέτρος Μουσόπουλος
Θανάσης Κριαράς
Παύλος Κούρτης
Διονύσης Περπινιάδης
Στάθης Ψαλτόπουλος 
Παναγιώτης Δούλος
Κώστας Παπαμανώλης
Δήμος Καρτερός
Δημοσθένης Παπαπέτρου
Κυριάκος Δελόπουλος
Πέτρος Πιπίνης
Βαγγέλης Νούσης

Η διαμαρτυρία αναφέρεται στο διήγημα του Γιάννη Ευσταθιάδη "Δρόμος 100 μέτρων" από το βιβλίο του "Εκατό".

Πέμπτη, Μαΐου 19, 2016

Ο ΠΕΤΡΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΑΠΑΓΓΕΛΕΙ ΠΟΙΗΣΗ


Η ευρυμάθειά του ήταν τόση μεγάλη ώστε μπορούσε ν'απαγγείλει από στήθους τον εκατοστό στίχο όλων των ποιημάτων που δεν γράφτηκαν ποτέ.

Δευτέρα, Μαΐου 16, 2016

ΤΡΕΞΙΜΟ


-Τρέξιμο, μόνο έτσι μπορείς να αποφύγεις το έμφραγμα, κ.Σωτηρίου. Να προσέχετε, βέβαια, τη διατροφή σας, εδώ έχω το διαιτολόγιό σας, αλλά τονίζω τη λέξη «τρέξιμο». Να τρέχετε, τουλάχιστον, μισή ώρα την ημέρα. Ο ρυθμός της άσκησης πρέπει, φυσικά, να είναι  αυξανόμενος.  Στόχος είναι η ταχύτητά σας να φτάσει τα εκατό χιλιόμετρα την ώρα. Μην με κοιτάτε έτσι, ο στόχος είναι εφικτός. Πολλοί πελάτες μου τα κατάφεραν, και τώρα με ευγνωμονούν.
Ο Σωτήρης Σωτηρίου, τρέχει, τρέχει κάθε μέρα μισή ώρα. Ακολουθεί το πρόγραμμα κατά γράμμα. Με το βλέμμα καρφωμένο στο κοντέρ του.



Ο πίνακας "The running Man" είναι του Kazimir Malevich